YAKARIŞ

Sildiler afakından ayımla yıldızımı

Döndürdüler yolundan, oğlumu ve kızımı.

Ya Resulallah sen bil, yürekteki sızımı.

Yüce Tanrım ne olur, duy artık avazımı.

 

Sabır, sabır, sabır ver! Sabır taşım çatladı.

Damarda kanım coştu, damarlarım patladı

Bu millet bu zillete bilmem nasıl katlandı?

Ulu Tanrım ne olur duy artık niyazımı.


Dünyanın vampirleri nasıl saldırmışlardı?

Babam, dedem kan ile geçilmez kılmışlardı.

Çanakkale’yi onlar kime bırakmışlardı?

Yüce Tanrım ne olur, mübarek kıl gazamı.


Birden nasıl çoğaldı Türk’e kefen biçenler?

Şarap yerine tas tas kanımızı içenler.

Neden yüzüme döndü, dün önümden kaçanlar?

Ulu Tanrım ne olur, kara yazma yazımı.

 

Kelime-i Tevhidin sildiler yarısını,

İslam’ın diri diri yüzdüler derisini.

Biz çaresiziz artık, sen düşün gerisini.

Yüce Tanrım ne olur, aç artık kör gözümü.


Bu millet Hak delisi, bu millet Senin ordun.

Yoktan var olmadı ya, bu orduyu sen kurdun.

“Hak ile hükmet” dedin, her erdemle yoğurdun.

Yüzüm seninçün yerde, kabul et namazımı.


Türkler Ermeni oldu ve düşmanla barıştı.

İslam İsevi oldu, Mümin, kafir karıştı.

Güya tek amacımız, tüm dünyada barıştı!

Tanrım merhamet eyle, canlandır hafızamı.

 

Bu fani kulun senin, niyaz eder gönülden.

Türk’ü uyandır yeter, başka istemem senden.

İçimde “Sen” varsın heeey Uluların Ulusu,

Bu ses senin sesindir, susturma avazımı.

 

Muharrem KILIÇ

31.01.2007

İstanbul-00.01